De Giberhytten

De kinderen van de kindergarten zijn vandaag weer op stap geweest naar de Giberhytten. De sneeuw en de koude kan hen niet weerhouden er vandaag ook weer een reuze dag van te maken. De buschauffeur riskeert het niet meer om tot boven te rijden, dus doen we maar een stukje te voet. Dit is bergop dus met zo'n groep jonge kinderen is dat ook niet zo evident.  Vandaag is het de eerste dag voor Hannah, haar papa gaat daarom ook een ganse dag mee.
Er zitten ook 4 Deense studenten pedagogie in de bus. Zij gaan een activiteit doen met de kinderen.

Eens boven krijgen de kinderen (buiten) een tussendoortje.
Dan worden ze gesplitst. De oudsten gaan voor een wandeling en een spel mee met de 4 studenten. De jongsten blijven in de Giberhytten. Zij blijven ongeveer een uurtje binnen in de hut spelen.  Zij die willen mogen buiten spelen. De kinderen kennen de grenzen van het gebied alhoewel er geen hekken rondstaan, en gaan hier bijna nooit buiten.

Ondertussen maken wij samen met de kleintjes de groenten voor de soep klaar, we kuisen en snijden gulerødder (wortelen), champignons, brocoli, æbler (appels) en løg (ajuin).
Buiten op het vuur wordt de soep dat klaargemaakt. Vandaag is het groenten-curry soep met rijst. mmm weeral lekker. Wat mij opvalt is dat hier in Denemarken enorm veel brood (smorrebrood) gegeten wordt en de kinderen houden hier heel erg van.

In de namiddag gaan de kinderen terug buiten. Geen gezaag, ze zijn dit gewoon. Ze mogen vrij spelen. Ze maken kampen in het bos, ze sleeën, ze voetballen, ze zoeken allemaal samen naar een 'verloren elfje'. Zoals je op de foto bovenaan ziet staat er op het domein een 'tipy, een indianentent. Daar mogen de kinderen ook vrij in spelen. Als het echt koud is maken ze hier samen een vuur aan.

De kinderen mogen zelfs zelf het hout leren hakselen

Uiteraard gebeurt dit onder begeleiding.

De sneeuw ligt op sommige plaatsen wel heel hoog, de kinderen verdwijnen soms tot aan hun middel in de sneeuw. Dan is er natuurlijk hulp nodig om hen te komen redden.

Moe maar voldaan keren we na deze dag terug naar de bus. Vele van de kindjes vallen dan ook in de bus in slaap.  Voor sommigen zit de dag er op en worden ze aan de bus al afgehaald. Anderen blijven nog even in de basis, tot zij ook afgehaald worden.

Wat mij vooral opvalt is dat de kinderen van deze kindergarten echt wel 'kind mogen/moeten zijn'. Zij zitten niet aan tafels en stoeltjes in echte kleuterklassen zoals in België, zij moeten heel veel spelen, zij mogen doen waar ze zin in hebben, en ze leren heel veel dagelijkse activiteiten zoals mee eten klaarmaken, hakselen, in de zomer leren zij ook vissen in het riviertje aan de Giberhytten, tijdens wandelingen bestuderen ze vogels, bloemen. Enzovoort!

Vanavond ben ik met Gunhild (gastvrouw) en Anette (de contactpersoon) gaan Mexicaan eten. Wat er op de menukaart stond was Chinees voor me. Anette is een Deense, gehuwd met een Nederlander. Ze spreekt goed Nederlands, en heeft de menukaart wat vertaald. Voor de rest van de avond spraken we Engels. Het was een heel gezellige avond. Dan nog een rit met de bus. Het was weeral een leerrijke en vermoeiende dag. Ja, de vermoeidheid begint stilaan door te wegen. Het zijn  lange dagen (opstaan om 6.30u en voor 23 u nooit in bed, ganse dag de buitenlucht, intensieve bezigheden met de kinderen, het spelen, wandelen, ... heel veel indrukken, de taal, alles eigenlijk.

Ik begin het thuisfront toch stilaan te missen, en ik hoor hetzelfde van mijn kinderen. Nog 2 nachtjes slapen, nog 1 dagje werken. Eigenlijk maar een halve dag, in de nursery bij de baby's en een halve dag naar het college voor mijn administratie.
Tot morgen.