Home Sweet Home

't Was super interessant, maar zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens hè.

Laatste dag stage

De planning was dat ik vandaag een dag les zou bijwonen op de middelbare school, het college voor Gezondheids -en sociale zorg.  Dit kon niet doorgaan wegens ziekte van de leerkracht. Dus bleef ik maar een halve dag in het kinderdagverblijf. Ik kon niet mee terug naar de Giberhytten omdat zij daar een ganse dag verblijven en ik vanmiddag een afspraak had met mijn mentor.

De ochtend voor de baby's en de peuters verliep net zoals anders: ontvangst, tussendoortje, spel, zang, eten, slapen.  De peuters konden deze voormiddag buiten spelen, natuurlijk ook goed ingeduffeld. Ze hielden het een klein uurtje vol: sneeuwmannen proberen te maken, doch de kwaliteit van de sneeuw was hier niet goed genoeg voor, glijden op plastieken zakken van de berg, schommelen, enz...  Pret alom. Maar door de koude niet langer vol te houden voor een langere tijd.

Zo, na de middag nog een afspraak met de mentor. Dit om mijn administratie in orde te krijgen en te praten over de ervaringen. Misschien dat we wel eens kunnen terugkomen met de studenten...?

Ik heb uit deze 2 weken enorm veel geleerd. Dit over het kinderopvang- en onderwijssysteem, over de omgang met de kinderen, over de kwalificaties van het personeel, over de Deense taal, over de Deense cultuur en gewoonten... Ik heb ook een aantal interessanten contacten kunnen leggen, en nieuwe vrienden gemaakt.

Op beide stageplaatsen ben ik heel goed ontvangen geweest. Doch raad ik aan aan toekomstige bedrijfsstagiaires om maar op 1 stageplaats op 14 dagen stage te doen, omdat elke nieuwe omgeving zowieso een aantal dagen aanpassing vraagt, nieuwe mensen, nieuwe kindjes, nieuwe werkwijzen, ... 

Er was voor mij op voorhand een agenda, een planning opgemaakt. Dit was echter een heel vaag schema. Ik heb ondervonden dat het belangrijk is om op voorhand een aantal afspraken vast te leggen: hoe laat beginnen, hoe lang werken, wat zijn de specifieke taken, verwachtingen, welke informatie heb je nodig, wat is het dagschema, enzovoort. Ik was mondig genoeg om hierom zelf te vragen, maar ik kan me inbeelden dat als je geen Engels zou kunnen dat dit problemen kan geven. Misschien is het ook wel handig als alle personeelsleden op de hoogte zouden zijn van je komst en niet alleen de teamleiders.  Natuurlijk weet ik maar ik heb nu aan den lijve ondervonden dat het super belangrijk  is voor onze studenten om voldoende informatie te krijgen over de structuur en werkwijze van hun stageplaatsen. Maar eens te meer heb ik beseft dat heel veel ook in hun eigen handen ligt en dit een goed verloop en het resultaat van een stage mee bepaalt.

Vanavond heb ik hier het laatste diner samen met de mensen van de wijk, in het gemeenschappelijk huis van Midgarden. 

Ik wil alvast iedereen bedanken die zijn steentje bijgedragen heeft aan mijn verblijf en stage in Arhus. In het bijzonder Jan (mijn mentor van het college), Bo (leider van de pedagogen in de Fjordgadeskole), Mette (pedagoog Fjordgadeskole), Kim en Camilla (pedagogen van de kindergarten en nursery), en heel speciaal Gunhild en Preben, mijn gastouders, die ervoor gezorgd hebben dat ik me hier heb kunnen thuisvoelen. Ik hoop voor hen hetzelfde te kunnen doen als zij ooit Antwerpen komen bezoeken.  Ook bedank ik Rijn, Pierre en uiteraard de stad Antwerpen die de mogelijkheid gegeven hebben om naar hier te komen. En de directie van St. Godelieve, dat ze me de kans gaven om deze ervaringen op te doen. Mede de barre weersomstandigheden (die ik waarschijnlijk voor een lange tijd aan Arhus zal koppelen) is het een onvergetelijke periode geworden.  Ik heb geprobeerd om van elk moment te geniegen en van alle nieuwe indrukken te leren en hoop dat zo'n buitenlandse stage voor herhaling vatbaar is.  Ik raad al mijn collega's aan dit ook zeker eens te ervaren!

Maar zoals altijd 'Oost west thuis best'. Morgen zie ik mijn meisjes en mijn ventje terug.

en maandag start het normale leven terug op school.

De Giberhytten

De kinderen van de kindergarten zijn vandaag weer op stap geweest naar de Giberhytten. De sneeuw en de koude kan hen niet weerhouden er vandaag ook weer een reuze dag van te maken. De buschauffeur riskeert het niet meer om tot boven te rijden, dus doen we maar een stukje te voet. Dit is bergop dus met zo'n groep jonge kinderen is dat ook niet zo evident.  Vandaag is het de eerste dag voor Hannah, haar papa gaat daarom ook een ganse dag mee.
Er zitten ook 4 Deense studenten pedagogie in de bus. Zij gaan een activiteit doen met de kinderen.

Eens boven krijgen de kinderen (buiten) een tussendoortje.
Dan worden ze gesplitst. De oudsten gaan voor een wandeling en een spel mee met de 4 studenten. De jongsten blijven in de Giberhytten. Zij blijven ongeveer een uurtje binnen in de hut spelen.  Zij die willen mogen buiten spelen. De kinderen kennen de grenzen van het gebied alhoewel er geen hekken rondstaan, en gaan hier bijna nooit buiten.

Ondertussen maken wij samen met de kleintjes de groenten voor de soep klaar, we kuisen en snijden gulerødder (wortelen), champignons, brocoli, æbler (appels) en løg (ajuin).
Buiten op het vuur wordt de soep dat klaargemaakt. Vandaag is het groenten-curry soep met rijst. mmm weeral lekker. Wat mij opvalt is dat hier in Denemarken enorm veel brood (smorrebrood) gegeten wordt en de kinderen houden hier heel erg van.

In de namiddag gaan de kinderen terug buiten. Geen gezaag, ze zijn dit gewoon. Ze mogen vrij spelen. Ze maken kampen in het bos, ze sleeën, ze voetballen, ze zoeken allemaal samen naar een 'verloren elfje'. Zoals je op de foto bovenaan ziet staat er op het domein een 'tipy, een indianentent. Daar mogen de kinderen ook vrij in spelen. Als het echt koud is maken ze hier samen een vuur aan.

De kinderen mogen zelfs zelf het hout leren hakselen

Uiteraard gebeurt dit onder begeleiding.

De sneeuw ligt op sommige plaatsen wel heel hoog, de kinderen verdwijnen soms tot aan hun middel in de sneeuw. Dan is er natuurlijk hulp nodig om hen te komen redden.

Moe maar voldaan keren we na deze dag terug naar de bus. Vele van de kindjes vallen dan ook in de bus in slaap.  Voor sommigen zit de dag er op en worden ze aan de bus al afgehaald. Anderen blijven nog even in de basis, tot zij ook afgehaald worden.

Wat mij vooral opvalt is dat de kinderen van deze kindergarten echt wel 'kind mogen/moeten zijn'. Zij zitten niet aan tafels en stoeltjes in echte kleuterklassen zoals in België, zij moeten heel veel spelen, zij mogen doen waar ze zin in hebben, en ze leren heel veel dagelijkse activiteiten zoals mee eten klaarmaken, hakselen, in de zomer leren zij ook vissen in het riviertje aan de Giberhytten, tijdens wandelingen bestuderen ze vogels, bloemen. Enzovoort!

Vanavond ben ik met Gunhild (gastvrouw) en Anette (de contactpersoon) gaan Mexicaan eten. Wat er op de menukaart stond was Chinees voor me. Anette is een Deense, gehuwd met een Nederlander. Ze spreekt goed Nederlands, en heeft de menukaart wat vertaald. Voor de rest van de avond spraken we Engels. Het was een heel gezellige avond. Dan nog een rit met de bus. Het was weeral een leerrijke en vermoeiende dag. Ja, de vermoeidheid begint stilaan door te wegen. Het zijn  lange dagen (opstaan om 6.30u en voor 23 u nooit in bed, ganse dag de buitenlucht, intensieve bezigheden met de kinderen, het spelen, wandelen, ... heel veel indrukken, de taal, alles eigenlijk.

Ik begin het thuisfront toch stilaan te missen, en ik hoor hetzelfde van mijn kinderen. Nog 2 nachtjes slapen, nog 1 dagje werken. Eigenlijk maar een halve dag, in de nursery bij de baby's en een halve dag naar het college voor mijn administratie.
Tot morgen.

Bij de allerjongsten!

Vandaag kon ik maar een halve dag op stage, omdat ik deze middag een 'online meeting' heb met de organisatie in Antwerpen. Zodus moet ik vanmiddag naar 'the college for social and health education".  De groep van de Giberhytten gaat de koude en de sneeuw trotseren en gaat voor een ganse dag naar hun openluchtcampus.  Ik blijf vandaag dus op de basis, dit keer bij de allerkleinsten, namelijk baby's en peuters van 6 maanden tot 3 jaar.
De meeste ouders blijven na de geboorte een 8 tot 10 tal maanden thuis. Ze hebben recht op 6 maanden volledig betaald zwangerschapsverlof, en kunnen dit eventueel nog verlengen maar krijgen dan iets minder (ik dacht een 80%).

Er zijn 15 kindjes ingeschreven in de 'nursery' of hoe zij het noemen 'de voguestue). De jongste (vandaag gestart) is 8 maanden, de oudsten zijn bijna 3 jaar.

Hier op  de afdeling is er een vrij gestructureerd dagschema. Als de kindjes toekomen doen de ouders de jassen en de schoentjes nog uit, eventueel doen ze sloefjes aan.  Elk kindje heeft zijn eigen kastje voor persoonlijk gerief. Om 8.30u krijgen ze een eerste maaltijd (tussendoortje). Vandaag (en meestal is dit zo) zijn dit de typische donkerbruine meergranen boterhammen, met boter op.   Alle kindjes zitten op een trip-trap stoel, met of zonder beugel. Ze worden niet extra vastgemaakt.

Dan is het tijd om te spelen. Vandaag maakten de groteren kerstkaartjes terwijl de jongsten gewoon in de speelruimte spelen.   De kerstkaartjes waren super mooi, papiertjes vastkleven op een kaartje en daarover glitters strooien.
De verdere voormiddag verloopt in de speelruimte waar de kinderen worden beziggehouden.  Er worden verhaaltjes verteld vanuit boekjes.  Het boekje over 'Kaj en Lise' is heel populair. Weeral een paar woordjes bijgeleerd!
De kleintjes die in de voormiddag nog een dutje nodig hebben, worden in hun bedje gelegd (hierover later meer).

Tegen lunchtijd worden de kinderen in de kring geroepen om rustig te worden. We zingen, gezien de tijd van het jaar, een aantal kerstliedjes.

Dan is het lunchtijd. Hierbij wordt er een onderscheid gemaakt tussen de grootsten en de jongere kinderen. De 4 grootsten zitten apart. Daar wordt heel veel aandacht geschonken aan zelfredzaamheid.

Dan is het slaaptijd!  De kinderen die nog niet zindelijk zijn worden verschoond.

Ze krijgen een soort gareeltje om (zie foto) en een lekkere warme slaapzak. Dit laatste is zeker nodig want de slaapruimte is in een soort veranda, waar de temperatuur toch de buitentemperatuur benadert (wel windstil natuurlijk). 

De kinderen slapen in 'kribbes', zie foto, een soort houten kinderwagens. Ze klimmen er zelf in m.b.v. een laddertje (ergonomie) en worden met het gareel vastgeklikt zodat ze er niet uit kunnen. Het gareeltje geeft hen wel bewegingsvrijheid hoor! De meeste kinderen zijn dit alles gewoon, en vallen echt direct in slaap.

Je ziet, het gewoon worden aan de buitentemperatuur in de winter, begint al op hele jonge leeftijd. Bij navraag is het zelfs zo dat de meeste ouders deze manier thuis bij hun baby's ook al toepassen.

Voilà, toen zat mijn (halve) dag stage er op. Ik kreeg enorm veel informatie van Camilla, waarvoor ik haar heel dankbaar ben.  Wat me nog wel opviel was dat er voor 15 kinderen wel 5 personeelsleden waren (2 pedagogen, 2 helpers, 1 stagiaire) en dan nog een verantwoordelijke voor de keuken. Goed bezet dus!

Vanmiddag had ik dan een 'Skype-date' met Rijn en Pierre. Ik hoop op deze manier een hoop collega's warm gemaakt te hebben om ook zo'n ervaring op te doen, weliswaar niet in zo'n ijskoud land ;)

Vanavond een typisch Deense maaltijd gegeten, een soort  waterzooi, met aardappelen, groenten, (stoof)vlees, gehakt, enz... Heel lekker.

Tot morgen!